Ενδομητρίωση και μητρότητα: Η αρχή της διαδρομής μου

Ροζ ανθισμένα λουλούδια με φως του ήλιου στο βάθος, σε χαμηλή ανατολή

🌿 Πριν απ’ όλα

Πόση προσπάθεια χρειάζεται, άραγε, για να γίνεις μανούλα;
Τότε, πίστευα πως ήταν κάτι απλό.
Έλεγα στον εαυτό μου:
«Σιγά, θα είναι εύκολο».
Κι όμως… πόσο γελασμένη ήμουν.

Όλα ξεκίνησαν πριν περίπου δέκα χρόνια, όταν αρχίσαμε τις προσπάθειες για το πρώτο μας παιδί.
Οι μέρες έγιναν μήνες, και οι μήνες χρόνος.
Και κάπου εκεί άρχισα να ανησυχώ.

«Κάτι δεν πάει καλά… Γιατί δεν μπορώ να μείνω έγκυος;»

Η σκέψη αυτή έγινε σκιά που με ακολουθούσε.
Ένιωθα μέσα μου ότι κάτι συμβαίνει  και δυστυχώς ή ευτυχώς, επιβεβαιώθηκα:
Πιθανότητα ενδομητρίωσης.

Και τότε… «Τι κάνουμε τώρα;»

Έμαθα πως η ενδομητρίωση αντιμετωπίζεται λαπαροσκοπικά.
Κι όσο κι αν με τρόμαζε η ιδέα, αφού δεν είχα μπει ποτέ πριν σε χειρουργείο, η επιθυμία μου να κρατήσω ένα παιδί στην αγκαλιά μου ήταν πιο μεγάλη.

Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, είπα:
«Πάμε να το κάνουμε.»

Και όταν ήρθε η μέρα της επέμβασης… όλα πήγαν καλά.
Και το πιο όμορφο «ευχάριστο» δεν άργησε.

Τρεις μήνες μετά, έμεινα έγκυος.
Και στη ζωή μας ήρθε το δικό μας θαυματάκι💖

Η συνέχεια της διαδρομής μου


Αυτό το ταξίδι μου έμαθε πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Η μητρότητα δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι ένα από τα πιο δυνατά και τρυφερά κομμάτια της ζωής.

Κι όμως… η διαδρομή μου δεν σταμάτησε εκεί.

Μετά από αυτό το πρώτο θαύμα, η ζωή μού έφερε στιγμές που δεν φανταζόμουν πως θα ζήσω.
Στιγμές που πόνεσαν βαθιά, αλλά και με έμαθαν ακόμα πιο βαθιά.

Η ιστορία συνεχίζεται στο επόμενο κομμάτι της διαδρομής μου:
«Οταν το θαύμα πονάει».

You cannot copy content of this page

error: Content is protected !!

Discover more from Διαδρομές Μαμάς

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading