Το σώμα που ξέρει πριν ειπωθούν οι λέξεις
Υπάρχουν κάποια συναισθήματα στη μητρότητα που μόνο η ίδια μπορείς να νιώσεις.
Δεν περιγράφονται εύκολα.
Δεν εξηγούνται με λογική.
Ένα τέτοιο συναίσθημα ήταν αυτό που ένιωσα λίγο πριν την εξέταση της αυχενικής διαφάνειας, στο πρώτο τρίμηνο της δεύτερης εγκυμοσύνης μου.
Ήταν κάτι αδιόρατο.
Κάτι που δεν μπορούσα να ονομάσω, αλλά υπήρχε.
Το «κάτι δεν πάει καλά» πριν ειπωθεί
Αρκετό διάστημα νωρίτερα, και ενώ ήμουν έγκυος, θυμάμαι να παραπονιέμαι συνεχώς.
Όχι μόνο για τα συνηθισμένα συμπτώματα της εγκυμοσύνης.
Ήταν κάτι άλλο.
Ένιωθα συχνά λες και είχα μια τρύπα στο στομάχι.
Ένα περίεργο, ανεξήγητο συναίσθημα.
Δεν πονούσα ακριβώς αλλά κάτι μέσα μου ήταν άδειο, σαν να έλειπε κάτι.
Το ένιωθα να έρχεται και να φεύγει.
Και κάθε φορά το αγνοούσα, προσπαθώντας να το αποδώσω στην κούραση, στο άγχος, στην ίδια την εγκυμοσύνη.
Αυτό το αίσθημα της ανησυχίας το είχα περιγράψει και στην αρχή αυτής της διαδρομής μου, στο «Όταν το θαύμα πονάει»,
πριν ακόμα μάθω πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει μια διάγνωση.
Η εξέταση που αλλάζει τα πάντα
Όταν έφτασε η στιγμή της εξέτασης, όλα έγιναν πολύ γρήγορα.
Και ταυτόχρονα, ο χρόνος πάγωσε.
Η διάγνωση ήρθε σχεδόν αμέσως:
αριστερή διαφραγματοκήλη.
Ρώτησα τον γιατρό τι ακριβώς σήμαινε αυτό.
Μου εξήγησε με απλά λόγια, όσο πιο ανθρώπινα μπορούσε.
Μου είπε πως το μωρό ήταν σαν να έχει… μια τρύπα στο στομάχι.
Εκείνη τη στιγμή πάγωσα.
Και ανατρίχιασα.
Γιατί ακριβώς αυτό ένιωθα τόσο καιρό.
Όταν καταλαβαίνεις πόσο «ένα» είστε
Τότε συνειδητοποίησα πόσο ένα ήμασταν με το μωρό μου.
Πόσο βαθιά δεμένοι, πριν καν το καταλάβω.
Είναι συγκλονιστικό να νιώθεις τι συμβαίνει στο παιδί σου
πριν ακόμα σου ειπωθεί με λέξεις.
Αν δεν το ζούσα, δεν θα το πίστευα.
Κι όμως, το έζησα.
Ήξερα ότι όσα νιώθει μια μητέρα περνούν στο μωρό.
Αυτό που δεν ήξερα είναι ότι κάποιες φορές συμβαίνει και το αντίστροφο.
Και τότε ξεκίνησε μια διαδρομή γεμάτη δύσκολες αποφάσεις, αγωνία, αλλά και απρόσμενη ανθρωπιά μια εμπειρία που μοιράστηκα αργότερα στην ιστορία μου,
στο «Το θαύμα των ανθρώπων μέσα στο σύστημα υγείας».
Η φύση της μητρότητας
Αυτό που έζησα ήταν μαγικό.
Ανατριχιαστικό.
Και βαθιά ανθρώπινο.
Πόσο δυνατή είναι η φύση μας.
Και πόσο ανεξήγητα δυνατή είναι η φύση της μητρότητας.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως η διάγνωση δεν ξεκινά πάντα από τα λόγια.
Μερικές φορές ξεκινά από το σώμα.
Μια δύναμη που δεν εξηγείται.
Μόνο βιώνεται.